Gratitude List

بالاخره داروهای روانپزشکی فیجی رو گرفتیم و اگه دوباره دچار پنیک اتک بشه میدونم چیکار کنم.

فیجی فعلا سیگار رو ترک کرده. مهم نیست اگه دائمی نباشه و نمیخوام فشاری روش بذارم، همین که موقتا انجامش داده خوشحالم میکنه.

بعضی روزها باورم نمیشه فیجی رو پیدا کردهم، انقدر دوسش دارم و انقد دوسم داره. تو این روزهای سخت، قدرش رو بیشتر از همیشه میدونم.

ترم چهارم کلاس نوشتن رو بعد از دو سال ثبتنام کردم! هیچی به اندازهی نوشتن خوشحالم نمیکنه و برای هیچی انقدر ذوق ندارم.

صبح تست آواکادو خوردیم که سالم و بینهایت خوشمزه بود.

برای صبحونهی فردا عدسی داریم که امشب پختم.

جدیدا از آشپزی لذت میبرم و کلی دستورغذاهای سالم و خوشمزه یاد گرفتهم.

کلی وقت برای خودم دارم تا هرکاری که میخوام رو انجام بدم. حتی برای فرانسه خوندن هم به خودم فشار نمیارم. زندگی خیلی کوتاهه. فکر میکنم بعد از بیست سال درس خوندن و کار کردن، شیش هفت ماه استراحت -که تازه دارم توش هزار تا کار هم میکنم- زمان ناچیزی باشه.

بیمهی بیکاری و حقوق فیجی کفاف زندگی ماهیانهمون رو میده. نیازی نیست تا چند ماه دیگه کار پیدا کنم.

ممکنه سال دیگه بریم فرانسه و تا اون موقع قطعا فرانسویم خیلی بهتر شده.

صبحها با فیجی میریم پیادهروی و این کل روزمون رو میسازه.

امروز پیاماس بودم، اما پیادهروی انقد حالم رو بهتر کرد که تونستم یه روز خیلی مفید رو داشته باشم.

اون روز که رفتیم دکتر امیر اومد دنبالمون. دوستهای خوبی داریم که ازمون حمایت میکنن.

لپتاپ جدیدم قرار بود هفته دیگه بیاد ولی همین فردا میرسه! خییلی مشتاقم ببینم چهجوریه. اگه خوب نباشه هم تا دو هفته میتونم پسش بدم.

میخوام یه دیوایس بازی بخرم، ازینایی که باهاش بازی رقص و تنیس و اینا میکنن. پول خریدش رو داریم.

پول خرید میوه و سبزی فراوان و باکیفیت رو داریم، با وجود اینکه همهچیز گرون شده.

چون از خانوادهمون دور زندگی میکنیم کنترل کاملی روی رژیم غذاییمون داریم، و مصرف غذای ایرانیمون رو خیلی کم کردهیم.

دلم به هیچ وجه برای کار تنگ نشده. خیلی وقتها خوشحالم که کارمو از دست دادم و فکر میکنم به وقتش میتونم یه کار مناسب پیدا کنم. اگه اول مهاجرتم کار نداشتم استرسم خییلی بیشتر بود و بیمهی بیکاری هم نداشتم. الان زمان خیلی خوبیه برای بیکار بودن.

باد ما را با خود خواهد برد...